PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

CHARAKTER BOGA

I. RÓD£A OBJAWIENIA

A. "Czy mo¿esz zg³êbiæ tajemnicê Boga...?" (Job. 11:7)

B. W jaki sposób Bóg objawi³ siebie?

1. G³ówne objawienie - w przyrodzie i w historii (Ps. 19:1-6; Rzym 1:18-20).

2. Szczególne objawienie - poprzez Jezusa i Bibliê (£uk. 24:27, 44-45; Jan 1:18, 5:39, 14:9).

II. ATRYBUTY BOGA (NIE DOTYCZ¥CE CECH MORALNYCH)

A. WSZECHWIEDZ¥CY: cechy Boga, na mocy których On wie wszystko, zna teraŸniejszoœæ, przesz³oœæ i przysz³oœæ.

1. Bóg zna doskonale siebie samego oraz wszystkie inne rzeczy, które kiedykolwiek mia³y miejsce, dziej¹ siê teraz lub mog¹ siê wydarzyæ.

2. Tylko Oni sami (Ojciec, Syn, Duch Œwiêty) maj¹ wzajemne poznanie siebie (Mat. 11:27; 1 Kor. 2:11).

3. Bóg zna rzeczy, które teraz istniej¹, w³¹cznie z martw¹ natur¹ (Ps. 147:4), ludzi i ich uczynki (Ps. 33:13-15), ludzkie myœli i serce (Ps. 139:1-4), ludzk¹ niedolê i ich potrzeby (2 Moj¿. 3:7; Mat. 6:8).

4. Bóg zna wszystkie rzeczy, które mog¹ zaistnieæ (1 Sam. 23:11; Mat. 11:23).

5. Bóg zna przysz³oœæ. Znaj¹c przysz³oœæ, Bóg wcale na ni¹ nie wp³ywa. Wydarzenia przysz³oœci nie nastêpuj¹ w wyniku tego, ¿e s¹ znane, jednak¿e s¹ znane, poniewa¿ bêd¹ mia³y miejsce.

6. Bóg wie o wszystkim równoczeœnie; widzi od razu rzeczy ca³oœciowo, jedn¹ po drugiej, a nie fragmentarycznie.

B. WSZECHOBECNY: atrybut Boga, na mocy którego On czuje wszechœwiat we wszystkich jego czêœciach oraz jest wszêdzie obecny równoczeœnie.

1. Ca³y Bóg, a nie tylko Jego czêœæ jest wszêdzie obecny.

2. Bóg jest obecny w ka¿dym miejscu, niezale¿ny od swoich stworzeñ, a nie tak, jak naucza panteizm, ¿e wszystko jest czêœci¹ Boga (np. krzes³o, na którym siedzisz lub o³ówek, którym piszesz).

3. Chocia¿ Bóg jest wszêdzie obecny, istniej¹ ró¿ne poziomy manifestacji Jego obecnoœci.

4. Nauka ta jest zarazem pocieszaj¹ca i zatrwa¿aj¹ca dla wierz¹cego; wszechobecny Bóg zawsze jest w stanie mu pomóc (5 Moj¿. 4:7; Ps. 46:2; Mat. 28:20). Dla grzesznika oznacza to, ¿e bez wzglêdu na to, jak bêdzie siê stara³, nie zdo³a uciec przed Bogiem (Ps. 139:7-12).

C. WSZECHMOCNY: atrybut ten opisuje Bo¿¹ zdolnoœæ do zrobienia wszystkiego, co tylko chce.

1. Bo¿a wola jest ograniczona przez Jego naturê. On nie mo¿e uczyniæ niczego, co stoi w przeciwieñstwie do Jego doskona³ej natury.

a. Bóg nie mo¿e k³amaæ (Tyt. 1:2).

b. Bóg nie mo¿e zniszczyæ (zaprzeæ siê) samego siebie (2 Tym. 2:13).

c. Bóg nie mo¿e spogl¹daæ przychylnie na niegodziwoœæ.

d. Bóg nie mo¿e postêpowaæ niew³aœciwie.

e. Bóg nie mo¿e uczyniæ rzeczy absurdalnych lub wykluczaj¹cych siê wzajemnie, np. uczyniæ ko³o kwadratem, sprawiæ, aby dwa plus dwa by³o szeœæ itd.

2. Bóg nie jest sterowany przez swoj¹ moc. Istnienie wszechmocy nie wymaga wypróbowywania tej mocy. On ma w³adzê ponad swoj¹ moc¹, gdy¿ gdyby by³o inaczej, nie by³by wolny. Mo¿e uczyniæ cokolwiek chce, lecz nie musi chcieæ uczyniæ cokolwiek.

3. We wszechmocy jest zawarta moc samo ograniczenia. Bóg ograniczy³ siebie do pewnego stopnia, daj¹c woln¹ wolê swoim stworzeniom. Dlatego te¿ nie powstrzyma³ grzechu przed œwiatem, chocia¿ móg³ okazaæ w tym swoj¹ moc oraz nie zbawia nikogo na si³ê.

4. Bóg posiada ponadnaturaln¹ moc i naturaln¹ moc.

a. Ponadnaturalna moc objawia siê, kiedy Bóg dzia³a bezpoœrednio, np. dokonuje cudu lub powo³uje do bytu rzecz, której nie ma.

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA

PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

b. Naturalna moc: manifestuje siê, kiedy Bóg dzia³a, wykorzystuj¹c naturalne œrodki, jak np. w procesie siania i zbierania.

5.Biblijne odnoœniki i przyk³ady:

a. " Czy jest cokolwiek niemo¿liwego dla Pana?" (1 Moj¿. 18:14).

b. "Wiem, ¿e Ty mo¿esz wszystko i ¿e ¿aden twój zamys³ nie jest dla ciebie niewykonalny" (Job. 42:2).

c. "Pan czyni wszystko, co zechce, na niebie i na ziemi, w morzach i we wszystkich g³êbinach" (Ps. 135:6).

d. "Wed³ug swojej woli postêpuje z wojskiem niebieskim... Nie ma takiego, kto by powstrzyma³ jego rêkê i powiedzia³ mu: Co czynisz?" (Dan. 4:32).

6. ród³o wielkiego pocieszenia i nadziei dla wierz¹cego. Dla grzesznika potê¿ny Bóg jest zawsze ostrze¿eniem i Ÿród³em strachu (1 Ptr. 4:17; Obj. 6:15-16).

7. Nawet demony dr¿¹ (Jak. 2:19). Pewnego dnia nawet najsilniejsi i najciê¿si bêd¹ szukali przed Nim schronienia (Obj. 6:15); na imiê Jezus ka¿de kolano siê zegnie (Fil. 2:10).

D. NIEZMIENNY: atrybut, na mocy którego On jest niezmienny i niezmienialny przez nikogo.

1. "Ja, Pan, nie zmieniam siê" (Mal. 3:6; patrz tak¿e: Ps. 33:11; Jak. 1:17).

2. Cz³owiek mo¿e zmieniaæ siê na lepsze lub na gorsze lecz Bóg nie mo¿e zmieniæ siê ani na lepsze, ani na gorsze, poniewa¿ jest absolutnie doskona³y.

3. A co z wersetami takimi, jak: 1 Moj¿. 6:6, 2 Moj¿. 32:14 i Jon. 3:10, które mówi¹, ¿e Bóg "¿a³uje" lub, ¿e zmieni³ swoje zdanie?

a. Bóg nie zmienia siê, jeœli chodzi o Jego charakter (Ps. 102:26-27) i Jego plany (Ps. 33:11).

b. Powy¿sza prawda, ¿e Jego charakter i cele s¹ niezmienne jest w zgodzie z tym, ¿e Bóg zmienia swoje stosunki z ludŸmi poprzez zmianê okolicznoœci (np. Niniwa).

4. "Jezus Chrystus wczoraj i dziœ, ten sam i na wieki" (Hebr. 13:8).

III. ATRYBUTY BOGA (DOTYCZ¥CE CECH MORALNYCH).

A. ŒWIÊTOŒÆ: atrybut, na mocy którego Bóg zawsze chce i daje mo¿liwoœci, aby Jego w³asne stworzenia by³y moralne..

1. Oznacza to oddzielenie i wy¿szoœæ Boga nad Jego stworzeniem.

2. Wieczna nieskazitelnoœæ Jego charakteru. Jest On oddzielony od wszystkiego, co jest niemoralne, od ka¿dego grzechu. Np. bycie zdrowym, to coœ wiêcej, ni¿ nie bycie chorym. Podobnie œwiêtoœæ, to coœ wiêcej, ni¿ wystrzeganie siê grzechu. Jest to zdrowy, pozytywny stan "bycia w porz¹dku" (3 Moj¿. 11:44; 1 Ptr. 1:15).

3. Bóg powiedzia³: "Nie zbli¿aj siê tu! Zdejm z nóg sanda³y swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemi¹ œwiêt¹" (2 Moj¿. 3:5).

4. Z powodu swojej œwiêtoœci, Bóg nie mo¿e mieæ nic wspólnego z grzechem.

5. Reakcj¹ cz³owieka na objawienie siê Bo¿ej œwiêtoœci jest uczucie znikomoœci i œwiadomoœæ nieczystoœci (Izaj. 6:5).

6. Œwiêtoœæ jest tym atrybutem Boga, przez który chcia³ On byæ szczególnie poznany w Starym Testamencie.

a. S³owo "œwiêty" jest u¿yte ponad 830 razy w Starym Testamencie.

b. Œwiêtoœæ uwydatniona zosta³a w podziale œwi¹tyni na Miejsce Œwiête i na Miejsce Najœwiêtsze.

c. Œwiêtoœæ zosta³a uwydatniona w ceremonialnych przepisach dotycz¹cych: ofiar, kap³añstwa, postów oraz w przepisach dotycz¹cych nieczystoœci (3 Moj¿. 1-5,23).

d. Œwiêtoœæ objawi³a siê w prawie moralnym, które przemawia przez sumienie cz³owieka oraz przez Jezusa Chrystusa, "Œwiêty i Sprawiedliwy" (Dz. 3:14).

7. Œwiêtoœæ Boga naucza:

a. Grzesznik jest oddzielony od Boga (Izaj. 59:1-2).

b. Cz³owiek sam z siebie nie mo¿e staæ siê bez grzechu, co jest niezbêdne, aby zbli¿yæ siê do Boga.

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA

PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

c. Wymagana jest pokuta, bez której nie mo¿na uciec od pewnego s¹du.

d. Cz³owiek powinien przystêpowaæ do Boga z bojaŸni¹ i z czci¹, gdy¿ "Bóg nasz jest ogniem trawi¹cym" (Hebr. 12:28-29).

8. To, czego wymaga³a Jego œwiêtoœæ, dostarczy³a Jego mi³oœæ (Rzym. 5:6-10).

B. DOBROÆ: On jest, jako Bóg, zawsze taki, jaki powinien byæ - idealnie pasuje do idea³u czy standartu Boga.

1. Poniewa¿ Bóg jest dobry, rozdaje szczodrze i obficie wszystkim swoim stworzeniom (Ps. 145:9, 15, 16).

2. Poniewa¿ Bóg jest dobry, kocha mi³oœci¹ bezwarunkow¹.

a. Bóg jest mi³oœci¹ (1 Jan 4:8).

b. Mi³oœæ dla obiektu mi³oœci.

c. Bóg kocha mi³oœci¹ przekraczaj¹c¹ ludzkie pojmowanie (1 Jan 4:8-10).

d. Cechy mi³oœci (1 Kor. 13:4-8).

c. ród³o pocieszenia dla wierz¹cego.

1) On czyni wszystko dla dobra wierz¹cego (Rzym. 8:28-39).

2) On jest Ojcem, który zna potrzeby swoich dzieci (Mat. 6:8).

3) On ochotnie daje dobre rzeczy swoim dzieciom (Rzym. 8:32; Jak. 1:17).

3. Poniewa¿ Bóg jest dobry, jest mi³osierny.

a. Mi³osierdzie jest dobroci¹ Bo¿¹ okazan¹ tym, którzy s¹ w niedoli i strapieniu.

b. Bóg jest bogaty w mi³osierdzie (Efez. 2:4), pe³en wspó³czucia i mi³osierdzia (Jak. 5:11) oraz ma wielkie mi³osierdzie (1 Ptr. 1:3).

c. Mi³osierdzie (wspó³czucie) kieruje Jezusem.

1) Opêtany Gerazeñczyk (£uk. 8:26-39).

2) Uzdrowienie trêdowatego (Mar. 1:40-41).

4. Poniewa¿ Bóg jest dobry, jest ³askawy.

a. £aska jest dobroci¹ Bo¿¹ okazan¹ tym, którzy na to nie zas³uguj¹.

b. Bo¿a ³aska zbawia grzesznika bez wzglêdu na jego winê.

c. £aska jest Ÿród³em wszystkich duchowych b³ogos³awieñstw ofiarowanych grzesznikom (Efez. 2:8-9).

d. Jezus pokaza³, co to znaczy ³aska w potraktowaniu kobiety przy³apanej na cudzo³óstwie (Jan 8:1-11).

5. Poniewa¿ Bóg jest dobry, jest cierpliwy.

a. "Ty zaœ, Panie, jesteœ Bogiem mi³osiernym i ³askawym, nierych³ym do gniewu, wielce ³askawym i wiernym" (Ps. 86:15).

b. Bóg znosi grzeszników, pomimo ich d³ugotrwa³ego niepos³uszeñstwa.

c. Cierpliwoœæ Bo¿a ma na celu doprowadzenie ludzi do pokuty i nie powinna byæ interpretowana jako opiesza³oœæ (2 Ptr. 3:3-9).

C. SPRAWIEDLIWOή I PRAWO

1. Sprawiedliwoœæ i prawo s¹ podstaw¹ Jego tronu (Ps. 89:15; Ps. 97:2).

2. "Czy¿ Ten, który jest sêdzi¹ ca³ej ziemi, nie ma stosowaæ prawa?" (1 Moj¿. 18:25).

3. Powiedziane zosta³o, ¿e "Bóg ustanowi³ na ziemi w³adzê w oparciu o sprawiedliwe prawa i odpowiednie kary".

a. Bo¿e prawa s¹ wykonywane poprzez obdarzanie nagrodami i karami.

b. Prawo pop³atne - rozdzia³ nagród (2 Kron. 6:15; Ps. 58:12).

c. Prawo karz¹ce - na³o¿enie kary (1 Moj¿. 2:17; 2 Moj¿. 34:7).

4. Bóg nie mo¿e stworzyæ prawa, ustanowiæ kary i potem nie stosowaæ siê do tego, gdy prawo nie jest przestrzegane.

5. Prawo ¿¹da ukarania grzesznika, lecz dopuszcza równie¿ ofiarê zastêpcz¹ w postaci kogoœ innego, jak w przypadku przedstawionym w Izaj. 53:6 i Obj. 5:9.

6. Sprawiedliwoœæ i Bo¿e prawo ujawniaj¹ siê w nastêpuj¹cych dzia³aniach Boga:

a. Ukaranie przez Niego z³ych ludzi (Obj. 16:5-9).

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA

PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

b. Obrona Jego ludu przed czyni¹cymi nieprawoœæ (Ps. 129:1-5).

c. Przebaczenie grzechów wierz¹cym (1 Jan 1:9).

d. Dotrzymywanie obietnic danych swoim dzieciom (Hebr. 10:23).

e. Nagradzanie wiernych (Hebr. 6:10).

7. Funkcje karania.

a. Utrzymanie prawa.

b. Poprawa ludzi i spo³eczeñstwa.

8. Bo¿a sprawiedliwoœæ i prawo zachêcaj¹ wierz¹cego, który wie, ¿e Bóg s¹dzi sprawiedliwie i dlatego mo¿e byæ pewien, ¿e wszystko, co zrobi³ dobrego, nie przejdzie niezauwa¿one (Przyp. 19:17).

IV. DEFINICJA BOGA

"Bóg jest duchem, nieskoñczonym, wiecznym i niezmiennym w swojej istocie, m¹droœci, mocy, œwiêtoœci, prawoœci i prawdzie" (Katechizm Westminsterski).

V. CHARAKTER BOGA JEST OBJAWIONY W JEGO IMIONACH

A. Znaczenie imienia cz³owieka w Biblii.

1. Kiedy znasz imiê cz³owieka, znasz jego naturê.

2. W imieniu cz³owieka czêsto by³ zawarty jego charakter. Zmiana imienia oznacza³a równoleg³¹ zmianê charakteru, zawodu, czy te¿ statusu, np. Szymon zmieni³ imiê na Piotr w Mat. 16:17-18.

3. Kiedy ktoœ nadaje imiê komuœ innemu, ustanawia relacje zwierzchnoœci lub posiadania (np. Adam nazywaj¹c zwierzêta).

4. Cz³owiek mo¿e nadaæ swoje imiê rzeczom, które zdoby³ lub które posiad³, takim jak miasto, naród (2 Sam. 12:28; Ps. 49:12).

5. Imiê i osoba tworz¹ jedno i nie mog¹ byæ roz³¹czone.

6. Tym samym znaæ Bo¿e imiê, to znaæ Bo¿y charakter i posiadaæ Jego moc, si³ê, mêstwo oraz obecnoœæ samego Boga.

7. Imiê i autorytet. Imiê Jezus jest autorytetem danym ludziom, aby mogli czyniæ cuda, g³osiæ i modliæ siê do Ojca (Mar. 16:17; Dz. 4:7). Jezus da³ nam pe³nomocnictwo, abyœmy dzia³ali w Jego miejsce.

B. Imiona Boga s¹ instrumentami objawiaj¹cymi Jego status, Jego charakter i Jego zdolnoœci.

1. El lub Elohim - t³umaczone "Bóg" i "Ten, który jest godzien czci".

a. Oznacza równie¿:

1) Byæ silnym.

2) Mieæ powiêkszon¹ sferê kontroli.

3) Posiadaæ si³ê zwi¹zywania.

b. U¿ywane jest zawsze, przy opisie twórczej i wszechmocnej mocy Boga.

c. Forma mnoga zapowiadaj¹ca Trójcê.

d. Opisuje Boga jako nadrzêdn¹ moc, która wykracza poza wszystko i jest niedoœcig³a w swojej naturze.

e. El Shaddai - Bóg Wszechmog¹cy, oznacza majestat, sta³oœæ, nieporuszalny filar, pewne schronienie.

2. Jehowa (Jahwe) - t³umaczone jako "Pan".

a. Bo¿e imiê w przymierzu.

b. Pochodzi od czasownika "byæ" (2 Moj¿. 3:13-14).

c. Oznacza, ¿e Bóg jest wieczny, który by³, jest i powróci.

d. Imiê to ma tak wielkie znaczenie, ¿e autorzy Ksi¹g unikali jego wymawiania.

3. Jehowa-Rohi - "Pan moim pasterzem".

a. W Starym Testamencie Pan jest przedstawiony jako pasterz (Ps. 23:1; 80:2).

b. Nowy Testament: Jezus jest Dobrym Pasterzem, który ¿ycie swoje k³adzie za owce (Jan. 10:11).

c. Potrzeby, które powinien znaæ ludzki pasterz:

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA

PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

1) Owce nie s¹ w stanie same siê o siebie troszczyæ.

2) S³aby zmys³ orientacji - ³atwo siê gubi¹.

3) Sta³e zagro¿enie ze strony dzikich zwierz¹t i z³odziei.

4) To samo dotyczy ludzi. S¹ oni sk³onni do tu³ania siê w sta³ym niebezpieczeñstwie.

d. Spo³ecznoœæ pasterza z jego owcami:

1) Osobista i gruntowna wzajemna znajomoϾ.

a) On nazywa swoje owce po imieniu (Jan. 10:3). Jezus nazywa ciê po imieniu.

b) Jego owce znaj¹ Jego g³os (Jan. 10:4).

c) On pilnuje i uwa¿a na ka¿d¹ poszczególn¹ owcê (Mat. 18:12-13).

d) ¯aden ludzki pasterz nie ma bli¿szego zwi¹zku ze swoimi owcami ni¿ Jezus (Jan. 10:14).

2) On prowadzi swoje owce (Ps. 23:3, Jan. 10:4).

a) Nie znaj¹ one drogi, a jest ona w¹ska i niebezpieczna.

b) Prowadzi je, wiêc nie tu³aj¹ siê bez celu, s¹ prowadzone w okreœlonym kierunku.

3) Odnajduje owcê, która zb³¹dzi³a.

a) Owca, która od³¹czy³a siê od stada, jest ca³kowicie bezradna.

b) Pasterz musi odnaleŸæ owcê i przyprowadziæ j¹ z powrotem do stada.

c) Tak samo jest z naszym Pasterzem Jezusem (Ps. 23, Izaj. 53:6).

4) To, ¿e Bóg ma wiele dzieci nie oznacza wcale, ¿e troszczy siê mniej o najmniejsze z nich.

5) Nie jest wol¹ Dobrego Pasterza, aby ktokolwiek z Jego maluczkich zgin¹³ (Mat. 18:12-14).

e. Cz³owiek pasterz troszczy siê o owce w czasie specjalnej potrzeby (Izaj. 43:2).

1) Przeprowadzaj¹c przez wody, rzeki i ogieñ.

2) Troszcz¹c siê o chore lub zranione owce.

a) Powszechnym lekarstwem, którego u¿ywa³ by³a oliwa.

b) "Namaszczasz oliw¹ g³owê moj¹..." (Ps. 23:5). Kiedy jesteœmy chorzy, zranieni, Pan namaszcza nas olejem Jego Ducha i uzdrawia nas. Dobry Samarytanin (£uk. 10:30-37) i uzdrowienie chorego (Jak. 5:14) s¹ dwoma nowotestamentowymi przyk³adami.

f. Cechy pasterza: sta³a czujnoœæ, niezachwiana odwaga i cierpliwa mi³oœæ.

4. Jehowa-Rapha - "Pan, który uzdrawia" (2 Moj¿. 15:22-26; Ps. 107:20).

a. Nikt nie ma prawa zmieniaæ Bo¿e odkupieñcze imiona. Nikt nie mo¿e powiedzieæ, ¿e On ju¿ dzisiaj nie uzdrawia.

b. Uzdrowienie jest Bo¿¹ wol¹ dla wszystkich.

1) Powiedziano, ¿e wiara zaczyna siê tam, gdzie jest poznanie Bo¿ej woli.

2) To jest Jego wol¹ (np. uzdrowienie trêdowatego w Mar. 1:40-41).

3) Uzdrowienie jest obietnic¹ przymierza i korzyœci¹ wynikaj¹c¹ z niego (5 Moj¿. 7:15; Ps. 103:1-5).

4) Doskona³a mi³oœæ Bo¿a objawi³a siê w s³u¿bie Jezusa.

a) Mat. 4:24, 9:35, 10:1, 12:15, 14:14; Mar. 1:40-41; £uk. 6:17-19; Dz. 10:38.

b) Jezus nigdy nie odwróci³ siê od cz³owieka, nie chc¹c mu pomóc.

5) "Umi³owany! Modlê siê o to, aby ci siê we wszystkim dobrze powodzi³o i abyœ by³ zdrów tak, jak dobrze siê ma dusza twoja" (3 Jan 2).

c. Uzdrowienie w pokucie:

1) Soteria, greckie s³owo, t³umaczone jako "zbawienie", zawiera uwolnienie, uzdrowienie, ochronê oraz normalny, zdrowy stan cz³owieka.

2) Sozo, greckie s³owo, t³umaczone "uratowany" i "uzdrowiony", uczyniæ zdrowym, uzdrowiæ (Dz. 14:9; Rzym. 10:9).

3) Odkupienie od przekleñstwa zakonu (5 Moj¿. 28:15-62; Gal. 3:13).

4) Jego siñcami jesteœmy uzdrowieni (Izaj. 53:4; Mat. 8:17; 1 Ptr. 2:24.

5) Miedziany w¹¿ (4 Moj¿. 21:9).

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA

PROGRAM PIERWSZEGO ROKU CHARAKTER BOGA

d. Z³e nauczanie o cierniu Paw³a jest przeszkod¹ w uzdrowieniu (2 Kor. 12:7-10).

1) "Cierñ w ciele" jest zwrotem retorycznym.

2) Nigdy nie u¿yty w Biblii odnoœnie choroby (4 Moj¿. 33:55; Joz. 23:13).

3) Greckie s³owo "angelos" (cierñ) u¿yte jest 188 razy i w ka¿dym miejscu mówi o osobie, a nie o rzeczy.

4) Pawe³ rozpoznaje cierñ w ciele; by³ to pos³aniec szatana.

VI. SIEDEM ODKUPIEÑCZYCH IMION BO¯YCH

Imiona te objawiaj¹ b³ogos³awieñstwa dostêpne przez pokutê.

A. Jehowa-Shammah - Pan jest tam, Wszechobecny.

B. Jehowa-Shalom - Pan naszym pokojem (Sêdz. 6:24).

C. Jehowa-Rohi - Pan moim pasterzem (Ps. 23:1).

D. Jehowa-Jireh - Pan, który zaopatruje (1 Moj¿. 22:14).

E. Jehowa-Nissi - Pan moim sztandarem (2 Moj¿. 17:8-15).

F. Jehowa-Tsidkenu - Pan sprawiedliwoœci¹ nasz¹ (Jer. 23:6).

G. Jehowa-Rapha - Pan, który uzdrawia (2 Moj¿. 15:26).

VII. INNE IMIONA

A. El-Elyon - Bóg najwy¿szy (1 Moj¿. 14:18-20).

B. El-Olam - Bóg wiekuisty (1 Moj¿. 21:33).

C. Abba - Ojciec lub Tata (Rzym. 8:15).

SZKO£A MISJI ¯YWEGO S£OWA